ο Κώστας Βάρναλης

μέσα από τα χρονογραφήματά του  





Σας καλούμε 

στις 13 Απριλίου 2024, ώρα 7 μ.μ.

 στον Πολυχώρο μας, Παλαμηδίου 12-16, Άλιμος

στην εκδήλωση που διοργανώνουμε με τίτλο 

ο Κώστας Βάρναλης
μέσα από τα χρονογραφήματά του  
1939-1958

και ομιλητή τον Νίκο Σαραντάκο,συγγραφέα.

  

Σύντομο βιογραφικό του Νίκου Σαραντάκου

Ο Νίκος Σαραντάκος γεννήθηκε στο Παλαιό Φάληρο το 1959. Σπούδασε χημικός μηχανικός και αγγλική φιλολογία. Δουλεύει μεταφραστής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Λουξεμβούργο. Ενδιαφέρεται για τη φρασεολογία, την ετυμολογία και τη λεξικογραφία, καθώς και για την ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας.

 Έχει εκδώσει δύο συλλογές διηγημάτων και εννιά βιβλία για τη γλώσσα, με τελευταίο «Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων» (εκδόσεις του Εικοστού πρώτου, 2020), ενώ επίσης έχει επιμεληθεί εκδόσεις δυσεύρετων ή αθησαύριστων έργων μεγάλων Ελλήνων λογοτεχνών.

Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με το έργο του Κώστα Βάρναλη, του οποίου έχει εκδώσει συνολικά εννέα βιβλία (επτά τόμους χρονογραφημάτων και δύο συλλογές άρθρων, εκδόσεις Αρχείο). Έχει συνεργαστεί με εφημερίδες και με περιοδικά, αυτή την περίοδο με την Εφημερίδα των Συντακτών. Δημοσιεύει τα κείμενά του, γλωσσικά και άλλα, στο ιστολόγιο sarantakos.wordpress.com.




.

 


 …γιατί αν γλυτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα… 
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ 
σε εκδήλωση μας στις 7 Απριλιου 2024, ώρα 7.30 μμ



Η “Στάση στο Καλαμάκι”  σας προσκαλεί στην εκδήλωση που διοργανώνει 

την Κυριακή 7 Απριλίου 2024 στις 7.30 μ.μ. 

στο Μουσικό Σχολείο Αλίμου, Λεωφ. Κυθηρίων 69, στον Άλιμο. 

Θα προβληθεί η ταινία μικρού μήκους ΑΝΤΙΓΟΝΗ της Εύας Νάθενα. 

Η ταινία γυρίστηκε με συντελεστές τους μαθητές του σχολείου που λειτουργεί μέσα στις φυλακές Αυλώνα (Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Νέων Αυλώνα - ΕΣΚΝΑ). Το σχολείο διευθύνει ο Πέτρος Δαμιανός, το έργο του οποίου είναι γνωστό και αναγνωρισμένο.

Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με ομιλητές τους: 

Πέτρος Δαμιανός, Δ/ντής του σχολείου του ΕΣΚΝΑ και

Εύα Νάθενα, σκηνοθέτρια της ταινίας. 

Το θέμα της συζήτησης είναι η ταινία αλλά και το πως είναι και τι μπορεί να κάνει ένα σχολείο που νοιάζεται για αυτούς τους νέους και για το χρέος μας, ως κράτος και κοινωνία, και να τους δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Γιατί, όπως μας λέει ο Π.Δαμιανός «στη φυλακή υπάρχουν ψυχές που αναλογίζονται την προηγούμενη ζωή τους και ονειρεύονται την αυριανή, για την οποία ελπίζουν να μην έχει τα λάθη που έκαναν πριν», «το πρόβλημα για όσα παιδιά περνούν τις πύλες της φυλακής είναι, όταν σκοντάφτουν, να βρουν να σηκωθούν».

Τη συζήτηση θα συντονίσει η Αγγελική Τσάτση, εκπαιδευτικός.  

Λίγα λόγια για την ταινία:

Η ταινία Αντιγόνη του Σοφοκλή γυρίστηκε στο Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Νέων Αυλώνα, στις φυλακές του Αυλώνα και προέκυψε από τη μαθητεία φυλακισμένων αγοριών 18-21 ετών στο εργαστήριο Εικαστικά / Θέατρο, το οποίο δημιούργησε κατά τη διάρκεια του έτους 2021/2022 η Εύα Νάθενα στο σχολείο των φυλακών. 

Τα παιδιά μαθήτευσαν στον θεατρικό Λόγο, κάνοντάς τον εικαστική πράξη, κεντώντας τα ίδια τα κουστούμια τους, που στη συνέχεια φόρεσαν και υποδύθηκαν τους ρόλους/ήρωες του έργου Αντιγόνη.

Όπως μας λέει λέει η Εύα Νάθενα «Η ταινία Αντιγόνη, στηριγμένη πάνω στην εξαιρετική μετάφραση του Νίκου Παναγιωτόπουλου, αποτυπώνει έναν στίχο- στο στόμα της Αντιγόνης- κάνοντάς τον ουσία του έργου και δημιουργώντας σε μένα την ανάγκη, να τον περάσω με όλους τους τρόπους- εικαστικά, δραματουργικά, θεατρικά- στα παιδιά των φυλακών, με τα οποία δουλέψαμε τόσο δημιουργικά. 
“Δεν γεννήθηκα να είμαι ένα με το μίσος, Γεννήθηκα για να ενωθώ με την αγάπη”. Η φράση της Αντιγόνης έγινε ο πυρήνας της συνεργασίας μου με αυτά τα παιδιά, μα και ο πυρήνας της ταινίας».

Συντελεστές:

Σύλληψη – Σκηνοθεσία – Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Εύα Νάθενα
Παραγωγή: View Master Films
Παραγωγός: Κώστας Λαμπρόπουλος
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Παναγιώτης Βασιλάκης
Μουσική – Sound Design: Νίκος Καραδοσίδης
Μοντάζ: Λάμπης Χαραλαμπίδης, Τάκης Ποδαρόπουλος Εκπαιδευτικός Σύμβουλος: Πέτρος Δαμιανός
Διεύθυνση Παραγωγής: Βασίλης Τζανίδης
Μιξάζ: Κώστας Βαρυμπομπιώτης
Μετάφραση: Νίκος Παναγιωτόπουλος
Θεατρική Διδασκαλία: Μαρία Συροπούλου
Κοστούμια: Εύα Νάθενα,
Βοηθός Ενδυματολόγου – Σκηνογράφου: Δάφνη Χρυσή Φωτεινάτου
Φωτογραφίες: Έλενα Μαρκοπούλου

Διάρκεια προβολής 12 λεπτά

Σύντομο βιογραφικό της σκηνοθέτριας:

Η Εύα Νάθενα, γεννήθηκε στην Κρήτη. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, ζωγραφική µε τον Χρόνη Μπότσογλου και σκηνογραφία µε τον Γ. Ζιάκα. Δούλεψε σαν βοηθός του Διονύση Φωτόπουλου. Έχει σχεδιάσει σκηνικά και κοστούμια για περισσότερες από 150 θεατρικές παραστάσεις Aρχαίου δράµατος Σαίξπηρ, Μπέκετ, Στρίντµπεργκ, κ.ά., ενώ έχει συνεργαστεί µε σκηνοθέτες όπως οι Κ. Αρβανιτάκης, Β. Θεοδωρόπουλος, Δ. Καµαρωτός, Γ. Κιµούλης , Δ. Κουρτάκης, Σ. Λιβαθινός, Μ. Λυµπεροπούλου, Μ. Μαρµαρινός, Ν. Μαστοράκης, Δ. Μαυρίκιος, Γ. Μιχαηλίδης, Ρ. Πατεράκη, Jean Rene Lemoine, Ludovic Lagarde, κ.ά.Έχει εργαστεί για 19 κινηµατογραφικές ταινίες, ενώ βραβεύτηκε τρεις φορές µε το Κρατικό Βραβείο Ενδυµατολογίας. Συνεργάστηκε επίσης µε τον Κώστα Γαβρά και την τελευταία δεκαετία, ασχολείται συστηµατικά µε την 3D οπτικοποίηση της δουλειάς της. Το 2023 έκανε το σκηνοθετικό της ντεμπούτο με την ταινία «Φόνισσα». 




πηγή πληροφοριών: https://www.news247.gr/politismos/cinema/i-antigoni-tis-evas-nathena-mas-vazei-stis-filakes-tou-avlona/




.

 

ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΥΛΩΝΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΚΑΛΑΜΑΚΙ 



 

Η ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΚΑΛΑΜΑΚΙ έλαβε την παρακάτω ευχαριστήρια επιστολή από τον Διευθυντή του σχολείου που λειτουργεί μέσα στις φυλακές νέων Αυλώνα (Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Νέων Αυλώνα) κ. Πέτρο Δαμιανό:

                                                                                         Ημερομηνία: 5-02-2024

     Αγαπητοί φίλοι,

     Παρακαλώ δεχθείτε για ακόμα μία φορά, τις θερμότερες ευχαριστίες, τόσο του συλλόγου των καθηγητών όσο και των μαθητών μας, για τα είδη ρουχισμού, τα παπούτσια, τα κλινοσκεπάσματα, τις πετσέτες και τις τηλεκάρτες που στείλατε στο σχολείο μας.

     Η συστηματική προσφορά σας είναι συγκινητική για όλους μας και η στήριξή σας ιδιαιτέρως σημαντική. Με αυτή σας την πράξη, καλύπτετε βασικές ανθρώπινες καθημερινές ανάγκες, που όλοι εμείς θεωρούμε αυτονόητες.

      Το σχολείο μας, λειτουργεί μέσα στο Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Νέων Αυλώνα και οι μαθητές του είναι νέοι κρατούμενοι, οι οποίοι, αν και αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα στην ιδιαίτερη φάση που διανύουν αυτή την περίοδο και παρόλο που βιώνουν μία δύσκολη πραγματικότητα, έχουν όνειρα και προσδοκίες.

     Θα θέλαμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι η προσφορά σας στο σχολείο μας ενισχύει την ψυχολογία των παιδιών μας, κάνοντάς τα να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται γι’ αυτά.

      Σας ευχαριστούμε θερμά.

                                                                                                              Με εκτίμηση,             
                                                                                                              Ο Διευθυντής 
                                                                                         Δημοτικού, Γυμνασίου,Λυκείου, Δ.Ι.Ε.Κ.
                                                                                         του Ειδικού Σωφρον. Κατ. Νέων Αυλώνα
                                                                                                            Πέτρος Δαμιανός
                                                                                                           Μαθηματικός M.S

                                                                                         

 

Από την πλευρά μας, όλοι εμείς οι ενεργοί και αλληλέγγυοι πολίτες ευχαριστούμε τους εκπαιδευτικούς και τον διευθυντή του σχολείου για το σπουδαίο έργο τους και την ευκαιρία που μας δίνουν να κάνουμε να κάνουμε το καθήκον μας όπως επιβάλλεται από την αντίληψη μας περί αλληλεγγύης.


Για τις ανάγκες των φυλακισμένων νέων συγκεντρώνουμε σε μόνιμη βάση και παραδίνουμε τα παρακάτω :


  •  είδη προσωπικής υγιεινής (σαμπουάν, αφρόλουτρα, σαπούνια, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, αποσμητικά σε πλαστική συσκευασία, ξυραφάκια μίας χρήσης με μία λεπίδα) 
  •  τηλεκάρτες των 4 ευρώ για τα σταθερά τηλέφωνα που υπάρχουν στη φυλακή, απαραίτητες για την επικοινωνία των νέων με τους οικείους τους (τις προμηθευόμαστε από τα καταστήματα της Cosmote)
  •   μονά σεντόνια, κουβερτάκια καλοκαιρινά αυτήν την περίοδο, παπλώματα, κουβέρτες, και πετσέτες, καθαρά και σε καλή κατάσταση
  •   ρούχα ανδρικά νεανικά, καλοκαιρινά αυτήν την περίοδο, καθαρά και σε καλή κατάσταση, με προτίμηση σε φόρμες, μποξεράκια (small και medium), κάλτσες και ιδιαίτερα, παπούτσια (νούμερα 41 ώς 43).

Τα παραπάνω είδη μπορείτε να μας φέρετε στον Πολυχώρο μας, στην οδό Παλαμηδίου 12-16 στον Άλιμο, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας στο τηλ. 6948539673.




.


.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Εκδήλωση "ΕΛΛΗΝΙΚΟ η επόμενη μέρα"
Δευτέρα 12/2/24 Πολιτιστικό Κέντρο Αλίμου



Με πολύ μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση που οργάνωσε η «Στάση στο Καλαμάκι»  με θέμα ΕΛΛΗΝΙΚΟ - Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ, τη Δευτέρα, 12-2-2024 στο Πολιτιστικό Κέντρο Αλίμου. Η παρουσία και η συμμετοχή συμπολιτών μας από τον Άλιμο και από τους γειτονικούς  Δήμους στην πολύωρη συζήτηση καταδεικνύει το ενδιαφέρον που υπάρχει για το θέμα.

Οι ομιλητές,  Θάνος Ορφανός, περιφερειακός σύμβουλος και πρ. δήμαρχος Αλίμου, Χρήστος Κορτζίδης, δημοτικός σύμβουλος Ελληνικού-Αργυρούπολης και πρ. δήμαρχος της πόλης και Νίκος Μπελαβίλας, καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, υπεύθυνος Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος, μετείχαν  καθένας από τη θέση του στον πολύχρονο αγώνα για τη δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου Ελληνικού είτε μέσα από το κίνημα και την «Επιτροπή Αγώνα για την υπεράσπιση του Ελληνικού» μαζί με πολίτες και φορείς  είτε μέσα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση με την «Κοινή Δράση των Δήμων Αλίμου, Ελληνικού-Αργυρούπολης και Γλυφάδας»  σε συνεργασία με το ΕΜΠ το οποίο εκπόνησε μια τεκμηριωμένη και βιώσιμη πρόταση για ένα Μητροπολιτικό Πάρκο υψηλού πρασίνου με δημόσιου χαρακτήρα. Από τότε πολλά μεσολάβησαν στην πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας, αλλά, όπως έγινε φανερό από τη συζήτηση, όσα και όπως διασώθηκαν έχουν σχεδόν όλα ξηλωθεί.

Ειδικότερα, ο Θάνος  Ορφανός μίλησε για σημαντικά ζητήματα, μεταξύ άλλων το κοιμητήριο,  τη διαχείριση απορριμμάτων, τη μετατόπιση της κοίτης του ρέματος Τραχώνων και των εκβολών του, τη σοβαρή κυκλοφοριακή επιβάρυνση που ήδη βιώνουμε και την υπογειοποίηση της Ποσειδώνος, χωρίς καμιά κυκλοφοριακή μελέτη, το υδατοδρόμιο και την καταστροφή της παραλίας αυτής, τις (ανύπαρκτες) θέσεις εργασίας, το καζίνο και τις επιπτώσεις του.

Ο Χρήστος Κορτζίδης επικεντρώθηκε στις σοβαρές επιπτώσεις στις γειτονιές του Ελληνικού, στις χρήσεις και την πρόσβαση στους αθλητικούς χώρους, τις αλλαγές στις χρήσεις και τον συντελεστή δόμησης στις όμορες  περιοχές, την παραλία, την κοπή πάρα πολλών υψηλών και παλαιών δέντρων, την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου στη γειτονιά Αγ. Παρασκευής, τα λάθη στο κτήριο ΑμεΑ, τη σήραγγα Καρέα και τα σχέδια για τη Λ. Βουλιαγμένης, την εκτίναξη των αντικειμενικών αξιών κατοικιών.  Κατέληξε ότι είναι αναγκαίο να συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε δημόσια ότι ήταν ρεαλιστικός ένας άλλος τρόπος αξιοποίησης του πρ.αεροδρομίου, και ταυτόχρονα να παρακολουθούμε τις εξελίξεις και να κοινοποιούμε κάθε πληροφορία ώστε να ενημερώνονται και να κινητοποιούνται οι πολίτες που θίγονται και ενδιαφέρονται.

Ο Νίκος Μπελαβίλας έκανε αναφορά στις πολύ δύσκολες συνθήκες και τις αφόρητες πιέσεις για να ξεπουληθεί το Ελληνικό που αντιμετώπισε η επιτροπή διαπραγμάτευσης  το 2016-2017, στα όσα τότε διασώθηκαν και σήμερα ανατρέπονται συνεχώς.  Επικεντρώθηκε στην ανάδειξη των επιμέρους ζητημάτων για τα οποία όπως πιστεύει έχουμε δυνατότητα να παλέψουμε π.χ. ρέματα, αυτοκινητόδρομοι, αποκοπή από την θάλασσα, αθλητικό κέντρο, κοπή υψηλού πρασίνου κ.ά. Επίσης σχολίασε και αυτός το ντόμινο ακρίβειας που προκαλεί η έκρηξη των αξιών γης,  σε βάρος των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων που ίσως αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τελικά την περιοχή. Κάλεσε με τη σειρά του να υπερασπιστούμε όσα ακόμη μπορούμε συλλογικά με έναν σίγουρο, καθαρό και τεκμηριωμένο λόγο. 

Από το κοινό τέθηκαν και άλλα θέματα όπως π.χ. η λειτουργία του Διαδημοτικού Φορέα Διαχείρισης, οι επιπτώσεις που θα προκύψουν για την κάλυψη των αναγκών λειτουργίας της νέας πόλης στο Ελληνικό σε όλα τα νότια προάστια όπως π.χ. αυξημένες ανάγκες ηλεκτροδότησης, ΠΥΡΚΑΛ κ.ά.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, ο δήμαρχος Αλίμου, Ανδρ. Κονδύλης ο οποίος πήρε το λόγο και τόνισε ότι δεν πρόκειται πλέον για επένδυση αλλά για real estate και ότι οι νομοθεσία για το Ελληνικό αλλάζει συνεχώς από την κυβέρνηση σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Lamda. Συμμετείχαν επίσης ο , ο οποίος και πήρε τον λόγο,  ο επικεφαλής της δημοτικής κίνησης Αλίμου ΕΜΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΛΙΜΟ, δημοτικός σύμβουλος Θωμάς Γιούργας και ο δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Ορφανός, ο επικεφαλής της δημοτικής κίνησης "Δημοτική Συνεργασία Ελληνικού-Αργυρούπολης" δημοτικός σύμβουλος Γιώργος Κοκκίνης, η Γιάννα Κωνσταντίνου, δημοτική σύμβουλος Αγ. Δημητρίου με την Κίνηση Αλλάζουμε την Πόλη, οι πρ. δημοτικοί σύμβουλοι Αλίμου Αμαλία Αθανασοπούλου, Αλέκα Γιαννούτσου, Δημήτρης Δόγκας και οι πρ. επικεφαλής δημοτικοί σύμβουλοι των Δημοτικών Κινήσεων "Ανατροπή στη Γλυφάδα" Τάσος Ταστάνης και "Ηλίου-Πόλης Ηλιούπολη" Χρήστος Κοκκοτίνης, εκπρόσωποι φορέων της πόλης μας, Νίκος Φατσέας από τον Σύλλογο Μυρτιδιώτισσα, Βασιλική Κοιλάκου, πρόεδρος, Μίλτος Νικολαΐδης και Πόπη Μαστρογιαννοπούλου από τον Σύλλογο Θουκυδίδης ο Αλιμούσιος, Βαγγέλης Σμπράος από τον Σύλλογο Victor Artan, Κλέα Μανωλαράκη από τον Σύλλογο Κρητών Αλίμου και πρώην δημοτική σύμβουλος επίσης.

Σημαντικό συμπέρασμα που προέκυψε από την πολύωρη συζήτηση είναι η αναγκαιότητα να δημιουργηθεί ένας τρόπος άμεσης επεξεργασίας των πληροφοριών και ενημέρωσης όλων των πολιτών για τις εξελίξεις στο Ελληνικό, ώστε -και αυτό είναι σημαντικότερο- να ξαναστήσουμε ένα κοινό μέτωπο, μαζί πολίτες, οργανώσεις, αυτοδιοικητικοί,  από κάθε χώρο, όσοι θιγόμαστε, για να δρούμε και να παρεμβαίνουμε για την απόκρουση των σοβαρών επιπτώσεων της επένδυσης στις πόλεις και τις ζωές μας. 

_____________


Ολόκληρη την συζήτηση μπορείτε να παρακολουθήσετε στο κανάλι μας στο You Tube εδω: 

 https://youtu.be/z1tHeSjyydw 


Φωτογραφίες από την εκδήλωση: 


























..


Το καζίνο κλέβει τις ζωές των ανθρώπων
Καταστρέφει τα νέα παιδιά

Στο Ελληνικό αντί για Μητροπολιτικό Πάρκο κατασκευάζουν μια περίκλειστη, ιδιωτική πόλη  και ένα τερατώδες καζίνο


Ακόμα και οι ίδιοι οι επενδυτές δεν τολμούν χρησιμοποιήσουν την λέξη καζίνο και υποκριτικά χαρακτηρίζουν την κατασκευή του «Ολοκληρωμένο Τουριστικό Συγκρότημα».

Το στοίχημα για τις τοπικές κοινωνίες είναι χαμένο

Το καζίνο θα αποτελέσει το πρώτο έργο της «επένδυσης» της Lamda Devedlopment. Θα κτιστεί ένας τεράστιος ουρανοξύστης ο οποίος θα στεγάσει το «ολοκληρωμένο τουριστικό συγκρότημα» με καζίνο στο Ελληνικό. Το πολυώροφο αυτό οικοδόμημα προσβάλλοντας την αρχιτεκτονική αισθητική του χώρου, αποτελεί ένα κιτς κτιρίου σαν αυτά που κτίζονται κατά δεκάδες στην αραβική χερσόνησο. 

Το Καζίνο και οι «επενδύσεις» υποτίθεται ότι θα «αναβαθμίσουν» την περιοχή όπου σύμφωνα με τους επενδυτές θα δημιουργηθεί η «Αθηναϊκή Ριβιέρα», διπλάσια σε μέγεθος του Μονακό! Είναι φανερό όμως ότι το Ελληνικό θα μοιάζει περισσότερο με το Ντουμπάι παρά με την γαλλική Ριβιέρα όπως ψευδώς υποστηρίζουν οι εμπνευστές της

Ο τεράστιος πύργος, ένα οικοδομικό τέρας, θα κατασκευαστεί στο Ελληνικό από το επενδυτικό σχήμα ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ και Hard Rock International και θα φέρει το όνομα «Hard Rock & Casino Athens». Οι επενδυτές υποστηρίζουν ότι θα δημιουργήσουν ένα καζίνο παγκόσμιας κλάσης, ένα τοπόσημο με συμβολική (sic) και ουσιαστική αξία, προφανώς για τους ιδιοκτήτες του. 

Το καζίνο -συνολικής επιφάνειας 15.000 τμ- ισχυρίζονται ότι θα προσφέρει «ψυχαγωγία» σε Έλληνες και σε ξένους τουρίστες διαθέτοντας 200 τραπέζια τζόγου και 2.000 παιγνιομηχανές – τους γνωστούς κουλοχέρηδες! 

Και όλα αυτά σε μια χώρα που η συνολική δαπάνη σε τυχερά παιχνίδια έφτασε ήδη το 2022 στα 29.200.000.000 ευρώ! Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 15% του ΑΕΠ και είναι αυξημένο κατά 28,8% σε σχέση με το 2021.

Τέλος, τη χρηματοδότηση για τη δημιουργία του καζίνου αναλαμβάνουν η Εθνική Τράπεζα και οι τρεις συστημικές τράπεζες. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η επένδυση θα χρηματοδοτηθεί και από το Ταμείο Ανάκαμψης επειδή θεωρείται ότι συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη!

Και βέβαια δεν είναι μόνο το καζίνο. Οι επενδυτές οι οποίοι αγόρασαν τον χώρο του πρώην αεροδρομίου σε εξευτελιστική τιμή, κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί,  σκοπεύουν να το «αξιοποιήσουν» χτίζοντας μια ιδιωτική πόλη. Θα οικοδομήσουν  σε χιλιάδες τ.μ, ένα τεράστιο πύργο, υπερπολυτελείς κατοικίες,  Mall, ξενοδοχεία, κέντρα διασκέδασης κλπ.

Έτσι η Orilina Properties θα δημιουργήσει ένα πολυτελές συγκρότημα κατοικιών –οροφοδιαμερίσματα και μεζονέτες με θέα τη θάλασσα- και τον πύργο Riviera Tower 4.900 τ.μ με την επωνυμία Marina Residences. Θα κατασκευαστεί επίσης μια ιδιωτική λέσχη (!)  μόνο για τα μέλη του συγκροτήματος σε επιφάνεια 1.340 τ.μ  με εστιατόρια, πισίνες, γήπεδα, υπαίθριο γυμναστήριο και υπαίθριους χώρους αναψυχής.

Η Trade Estates του ομίλου Φουρλή θα κατασκευάσει στο βόρειο τμήμα, προς τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, ένα εμπορικό πάρκο επιφάνειας 30.000 τ.μ,, όπου το γνωστό ΙΚΕΑ θα καλύπτει το 40%, τα 12.000 τ.μ της επιφάνειας. Το δε υπόλοιπο θα διατεθεί σε άλλες μεγάλες αλυσίδες.

Οι κοινόχρηστοι χώροι, τους οποίους προέβλεπε η αρχική μελέτη του Πολυτεχνείου για το Μητροπολιτικό Πάρκο έχουν μειωθεί τόσο πολύ που μόνο πάρκο δεν θα θυμίζουν.

Όπως σημειώνει και ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Ν. Μπελαβίλας «Στο σχέδιο νόμου εκατοντάδες στρέμματα κοινόχρηστου αιγιαλού έχουν εξαφανιστεί από το διάγραμμα διανομής, τα ρέματα έχουν εξαφανιστεί, ο μεγάλος διαμπερής πεζόδρομος-βουλεβάρτο που συνέδεε τις γειτονιές ανατολικά με την παραλία εξαφανίστηκε, δεν διασχίζει το πάρκο. Η έξοδος του πάρκου στη θάλασσα εξαφανίστηκε. Οι εκτάσεις κοινωνικής ανταπόδοσης επίσης αγνοούνται, εκεί όπου θα μπορούσαν να μεταφερθούν κοινωφελείς χρήσεις όπως προέβλεψε ο νόμος του 2016. Ο μεγάλος παράκτιος πεζόδρομος του Αγίου Κοσμά δεν υπάρχει στο σχέδιο νόμου ούτε στο διάγραμμα διανομής. Η ελεύθερη και αδόμητη ακτή κολύμβησης -το 1 χιλιόμετρο- μειώθηκε σε 250 μέτρα. Έτσι από 3 συνολικά χιλιόμετρα ακτής φτάσαμε σε αυτό το υπόλειμμα. Η Μαρίνα μετατρέπεται σε πλήρως ιδιωτική μαρίνα του Καζίνο. Η γειτονιά του Αγίου Κοσμά μετατρέπεται σε gated community».

Τι έχει δείξει η διεθνής εμπειρία από την δημιουργία καζίνο;

Το φαινόμενο της καζινο-επέκτασης υποχρεώνει σε οικονομική και κοινωνιολογική ανάλυση. Γιατί τόσο πολλά καζίνο σήμερα;!

Δυστυχώς, η εξέλιξη και ο πολλαπλασιασμός των καζίνο στις ΗΠΑ και διεθνώς αποτελεί ένα δείκτη παρακμής των σύγχρονων οικονομιών και κοινωνιών. Όσο λιγότερη ανάπτυξη έχει ο παραγωγικός τομέας μιας οικονομίας, τόσο μεγαλύτερη είναι η στροφή σε κερδοσκοπικές δραστηριότητες που προσφέρουν γρήγορο και άμεσο κέρδος. Επίσης, όσο μεγαλύτερη είναι η υποαπασχόληση, η ανισότητα και η φτώχεια μεγάλου μέρους του πληθυσμού, τόσο περισσότερο η απελπισία και η απόγνωση εξωθούν στην αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης στον τζόγο. Επίσης, οι πόλεις εξουσιοδοτούν περισσότερα καζίνο για τον ίδιο ακριβώς λόγο που τα υπάρχοντα καζίνο εκτοπίζουν ή και κλείνουν άλλες επιχειρήσεις: η αδύναμη εθνική οικονομία. Τα καζίνο υπόσχονται μια νέα και εύκολη ροή εσόδων σε τοπικές δημοτικές αρχές.

Όμως, η αδύναμη οικονομική ανάκαμψη τελικά συμπιέζει τους προσωπικούς προϋπολογισμούς και για τυχερά παιχνίδια με συνέπεια τα «ταξίδια» στα καζίνο ολοένα να λιγοστεύουν,  ενόσω τα λιγότερα κέρδη κατανέμονται μεταξύ των συνεχώς αυξανόμενων καζίνο. Αυτός είναι και ο λόγος που τα καζίνο που παλιότερα ήταν έξω από τα αστικά κέντρα τώρα σπεύδουν σε αυτά αναζητώντας την εγγύτητα με τους πελάτες. Μόνο που έτσι οδηγούν σε διαλυτικά συμπτώματα τις τοπικές κοινωνίες και τον οικονομικό τους ιστό. Τα καζίνο, εκτός από τη χίμαιρα του εύκολου πλουτισμού προσφέρουν μία απόδραση από την πλήξη και τη μοναξιά σε μία ζώνη ηλεκτρονικών ερεθισμάτων που όμως οδηγούν στον εθισμό και την φτώχεια.

Όχι τυχαία η μισή πελατεία τους είναι άνθρωποι ηλικίας άνω των 50 ετών, ανήκουν στις χαμηλές και μεσαίες εισοδηματικές τάξεις, όχι υψηλού μορφωτικού επιπέδου και είναι διατεθειμένοι να ρισκάρουν περισσότερα για την ψυχική και φυσική υγεία τους.

Αυτό σημαίνει πως το μεγαλύτερο μέρος των κερδών των καζίνο προέρχεται από τους πιο αδύναμους οικονομικά παίκτες, γεγονός που εξηγεί γιατί η βασική πηγή εσόδων τους είναι οι κουλοχέρηδες που χρησιμοποιούν οι μικροί παίκτες.

Τα περί ανάπτυξης της τοπικής οικονομίας και δημιουργίας θέσεων απασχόλησης είναι προσχηματικά και αμφισβητούμενα διεθνώς από εμπειρικές μελέτες. Τα οικονομικά οφέλη είναι μικρά και βραχυχρόνια (μεσοπρόθεσμα είναι ανύπαρκτα), ενώ ο αρνητικός κοινωνικός και οικονομικός αντίκτυπος είναι μεγάλος.

Η αμερικανική εμπειρία διδάσκει πολλά. Τα καζίνο επιδρούν αρνητικά στις γειτονικές αξίες ακινήτων καθώς δεν ενθαρρύνουν τις επιχειρήσεις που δεν παίζουν τυχερά παιχνίδια να ανοίγουν κοντά. Αυτό συμβαίνει επειδή οι άνθρωποι που επισκέπτονται συχνότερα τα καζίνο δεν αγοράζουν από άλλα καταστήματα και επιχειρήσεις, αφού τα καζίνο φροντίζουν με ένα σωρό εναλλακτικές υπηρεσίες να εξαντλούν τα διαθέσιμα χρήματά των πελατών τους.

Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν πως οι άνθρωποι που ζουν κοντά σε ένα καζίνο έχουν διπλάσιες πιθανότητες να γίνουν εθισμένοι και προβληματικοί παίκτες από τους ανθρώπους που ζουν πάνω από 10 χιλιόμετρα μακριά. Η διαθεσιμότητα του τζόγου σχετίζεται με αυξημένο πρόβλημα παθολογικής συμπεριφοράς μεταξύ ατόμων στη γειτονιά του καζίνο. Τέλος, η εγγύτητα του τζόγου του καζίνο φαίνεται να σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά πτώχευσης και εγκληματικότητας.

Έτσι, καθώς οι πόλεις και οι δήμοι στράφηκαν σε τυχερά παιχνίδια για να ξεφύγουν από τα προβλήματά τους, στην πορεία ανακαλύπτουν ότι έχουν αποδεχτεί ένα χαμένο στοίχημα: οι τοπικές οικονομίες δείχνουν χειρότερες από ποτέ, οι κάτοικοι της περιοχής δελεάστηκαν σε νέες μορφές αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς και αντί για αύξηση, η ροή των μετρητών τους ακολουθεί πτωτική πορεία. 

Καζίνο και εγκληματικότητα

Στα πρώτα 15 χρόνια λειτουργίας του Καζίνου στην Atlantic City (Ατλάντικ Σίτι των Ηνωμένων Πολιτειών) η εγκληματικότητα αυξήθηκε 199% (!)

Στα 1978 άνοιξε στην Atlantic City το πρώτο καζίνο στις ανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ για να ακολουθήσουν και άλλα. Μαζί με αυτά αναπτύχθηκε η διαφθορά και ο υπόκοσμος. Ο τζόγος της πόλης πέρασε στα χέρια του γκάνγκστερ Νικοντέμο Σκάρφο της αμερικανικής Μαφίας. 

Ποιος έχει αμφιβολία ότι με το Καζίνο στο Ελληνικό θα ενισχυθεί ο ήδη πανίσχυρος υπόκοσμος της νύχτας σε όλα τα νότια προάστια; 

Ποιος θα προστατεύσει, ιδιαίτερα τη νεολαία, από τον εθισμό στον τζόγο, από την καταφυγή στην τοκογλυφία και, σε όχι πια τόσο ακραίες περιπτώσεις, από τα «συμβόλαια θανάτου» που ήδη έχουν εμφανιστεί σε όλα τα νότια προάστια;

Καζίνο και (καταστροφικός) εθισμός 


Το 75% όσων είναι εθισμένοι στον τζόγο στρέφονται στην εγκληματικότητα προκειμένου να χρηματοδοτήσουν την εξάρτηση τους 

Τι λένε όσοι ήταν εθισμένοι στον τζόγο, όπως και σε άλλες εξαρτήσεις;

 Η συλλογικότητα «Οασις» η οποία δημιουργήθηκε από άνδρες και γυναίκες εξαρτημένους από το αλκοόλ, τα ναρκωτικά και τα τυχερά παιχνίδια, οι οποίοι έδωσαν και δίνουν την μεγάλη μάχη της απεξάρτησης, έχουν τις δικές τους απαντήσεις για τους μύθους που καλλιεργούνται γύρω από τα τυχερά παιχνίδια


Μύθος: Θα πρέπει να παίζω καθημερινά για να θεωρηθώ εθισμένος.
Πραγματικότητα: Ένας εθισμένος τζογαδόρος μπορεί να παίζει συχνά ή σπάνια. Τα τυχερά παιχνίδια είναι «ασθένεια» αν προκαλούν προβλήματα οικονομικά, συναισθηματικά, επαγγελματικά, κοινωνικά.

 

Μύθος: Δεν υπάρχει πρόβλημα όταν ο παίκτης το αντέχει οικονομικά.
Πραγματικότητα: Τα προβλήματα δεν είναι μόνον οικονομικά. Ο υπερβολικός χρόνος που σπαταλιέται στον τζόγο οδηγεί στη διάλυση του γάμου, στην απώλεια φίλων, στην απομόνωση, στη μείωση της παραγωγικότητας στη δουλειά, στην κατάθλιψη.

 

Μύθος: Η δυσλειτουργική οικογένεια, ο κακός σύντροφος ή συνέταιρος, η οικονομική κρίση, τα προβλήματα στη δουλειά ή στο σχολείο οδηγούν τον τζογαδόρο στο παιχνίδι.
Πραγματικότητα: Όταν ο τζογαδόρος κατηγορεί τους άλλους για τον εθισμό του, αποφεύγει την ανάληψη ευθύνης για τις πράξεις του και δεν θα αναζητήσει θεραπεία.


Μύθος: Αν ο εθισμένος δημιούργησε χρέη, πρέπει να τον βοηθήσω οικονομικά, για να «ενεργοποιηθεί» το φιλότιμό του.
Πραγματικότητα: Η διάσωση του παίκτη από το χρέος κάνει τα πράγματα χειρότερα, επιτρέποντας του να συνεχίσει.

 

Ποια είναι τα σημάδια που δείχνουν ότι κάποιος είναι εξαρτημένος από τον τζόγο;

Το ΚΕΘΕΑ (Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων) αναφέρει με τη σειρά του ότι «Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες ψυχικές παθήσεις, τα σημάδια εθισμού  στον τζόγο εμφανίζονται όταν η συμπεριφορά του παίκτη επηρεάζει την καθημερινότητα και τις σχέσεις του. Δεδομένου ότι ο παθολογικός τζόγος δεν είναι μια σωματική ασθένεια, τα συμπτώματα του εθισμού είναι μερικές φορές πιο δύσκολο να ανιχνευθούν.

Συγκεκριμένα, ο παίκτης παρουσιάζει συμπεριφορές, όπως:

- έντονη ενασχόληση με τον τζόγο, ανησυχία και ευερεθιστότητα όταν επιχειρεί να διακόψει ή να τον ελαττώσει

- τάση δανεισμού χρημάτων για να αντιμετωπίσει, προσωρινά, τα οικονομικά του προβλήματα

-επανειλημμένες ανεπιτυχείς προσπάθειες να ελέγξει, να ελαττώσει ή να διακόψει τον τζόγο

- πολύωρα ή αδικαιολόγητα διαστήματα απουσίας από το σπίτι και τη δουλειά

- αλλεπάλληλα δάνεια, υπερφορτωμένες πιστωτικές κάρτες, ακάλυπτοι λογαριασμοί και αδικαιολόγητη απουσία χρημάτων από τον οικογενειακό προϋπολογισμό

- εντατική μελέτη των προγραμμάτων και προγνωστικών που αφορούν τον τζόγο, μέσα από την τηλεόραση, τις  εφημερίδες και το ραδιόφωνο

- απομόνωση προκειμένου να σκεφτεί τρόπους με τους οποίους θα παίξει ένα παιχνίδι

- άρνηση απέναντι σε υποδείξεις ή αναφορές τρίτων σχετικά για τον τρόπο με τον οποίο ασχολείται με τον τζόγο

- μείωση της αποδοτικότητας στην εργασία

- δυσφορία, θυμός και κλιμακούμενη ένταση αν κάτι τον εμποδίσει να παίξει

- χαρούμενη διάθεση, διογκωμένος “εγώ” και ανακούφιση σε περίπτωση κέρδους

Για να κτίσουν το καζίνο γκρέμισαν ένα σχολείο

Ένα ακόμα ένα δείγμα του πολιτισμού του τζόγου. Για να κατασκευαστεί το καζίνο γκρέμισαν το κτίριο του Αμερικανικού Κολλεγίου Θηλέων, έργο του Αμερικανού καθηγητή Stuart W. Thomson (1931). Χωρίς σχόλια.







.



 

Ελληνικό – η επομένη μέρα

Δευτέρα 12/2/2024 ώρα 7 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο Αλίμου


Ποια είναι η κατάσταση σήμερα;  Ας συζητήσουμε και ας ξαναμετρήσουμε μετά από τα χρόνια που πέρασαν και όσα άλλαξαν προς το δυσμενέστερο, τις επιπτώσεις σε οικονομία και κοινωνία, τι χάθηκε οριστικά και τι ακόμη παλεύεται. 

 

Δευτέρα 12/2/2024, 7 μ.μ.

Πολιτιστικό Κέντρο Αλίμου, Λεωφ. Ιωνίας 96,  Άλιμος 


Ομιλητές:
Νίκος Μπελαβίλας
Καθηγητής Ε.Μ.Π., Δ/ντής Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος 

Θάνος Ορφανός
Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής, πρ. Δήμαρχος Αλίμου

Χρήστος Κορτζίδης
πρ. Δήμαρχος Ελληνικού-Αργυρούπολης 


Συντονισμός:
Ελένη Μπελιά
Δημοτική Σύμβουλος Αλίμου 





Φωτογραφίες από την κοπή της πίτας για το 2024 στην "Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας"
 μαζι με την "Αλληλεγγύη Νέας Σμύρνης" 
και το "Δικτυο Αλληλεγγύης Αγ.Δημητρίου η Πράξη"
που έγινε το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου 2024 





Ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Παροικίας Mohhamed El Sayed














.


Απολογιστικά για την εκδήλωσή μας

"Ο Καβάφης με απλά λόγια" - 27/1/2024





Η εκδήλωση της Στάσης στο Καλαμάκι σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο Ad Libitum το βράδυ του Σαββάτου, 27/1/24 “Ο Καβάφης με απλά λόγια” κατάφερε να συγκεντρώσει ένα πολυπληθές κοινό και να αποδείξει το ενδιαφέρον και την αποδοχή από την πλευρά των απλών πολιτών της υψηλής ποίησης του μεγάλου Αλεξανδρινού, που διατηρεί την φρεσκάδα και την επικαιρότητά της 90 χρόνια μετά τον θάνατο του δημιουργού της.

Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ελληνικός λαός είναι πολύ τυχερός γιατί ήδη από την δεκαετία του ‘60 σπουδαίοι μουσικοσυνθέτες έφεραν την ποίηση στο στόμα του και δημιούργησαν μια σχέση υποσυνείδητη, άρρητη αλλά βαθιά και ουσιαστική. Όλοι και όλες τραγουδήσαμε είτε σε σχολικές γιορτές είτε σε βραδινές εξόδους τραγούδια που συνέθεσαν οι: Χατζηδάκις και Γκάτσος , Θεοδωράκης και Ρίτσος ή Ελύτης ή Λειβαδίτης, Ξαρχάκος και Γκάτσος ή Καμπανέλλης, Μικρούτσικος και Καββαδίας.

Ο δρόμος που άνοιξαν συνεχίζεται από νεότερους δημιουργούς και συγκροτήματα που ακόμα και σήμερα μελοποιούν τους ποιητές και τις ποιήτριές μας και μας καλούν να ανακαλύψουμε την ανθρωπιά μας, την αλληλεγγύη, την ενσυναίσθηση, που κρύβεται στον αληθινό, υψηλό ποιητικό λόγο.

Ευχαριστούμε όλες και όλους που μας τίμησαν με την παρουσία τους.


Ολόκληρη την εκδήλωση μπορείτε να την παρακολουθήσετε στο κανάλι μας στο YouTube εδώ :

https://www.youtube.com/watch?v=Bso6ZpQl_1Q&t=18s


Φωτογραφίες από την εκδήλωση :



 

















.

Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό

Στις 3 Φεβρουαρίου τρεις συλλογικότητες κόβουμε μαζί την πίτα του 2024
στα γραφεία της Παλαιστινιακής Παροικίας Ελλάδας



 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ !

Η Αλληλεγγύη Νέας Σμύρνης, το Δίκτυο Αλληλεγγύης Αγίου Δημητρίου"Πράξη" 

και η "Στάση στο Καλαμάκι" ως μια ελάχιστη πράξη αλληλεγγύης και συμπαράστασης

στο δράμα του παλαιστινιακού λαού και με την ευχή να σταματήσει η γενοκτονία στη Γάζα 

σας καλούν στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας 

το Σάββατο 03/02/24 ώρα 18.30 

στα γραφεία της Παλαιστινιακής Παροικίας Ελλάδας 

Λεκανίδη 12, πλατεία Παναγούλη στον Άγιο Δημήτριο. 


Συμπαράσταση στα αδέρφια μας Παλαιστίνιες και Παλαιστίνιους ! 

Κατάπαυση πυρός τώρα!






.

 O Καβάφης με απλά λόγια 





Η ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΚΑΛΑΜΑΚΙ και  το βιβλιοπωλείο Ad Libitum σας προσκαλούν 

στις 27 " του Γενάρη αυτουνού " στις 7.30 μμ στο Β΄ΚΑΠΗ Αλίμου, Ελ.Βενιζέλου 17.

Δύο πρόσωπα, δύο φωνές και " μουσικές εξαίσιες ", ένα δρώμενο για να ταξιδέψουμε στη ζωή και την

 ποίηση του Καβάφη.

Τα κείμενα είναι της Καλλιόπης Δουρέκα και θα απαγγείλει η Πέλια Παπαδοπούλου. 

Τη μουσική επιμέλεια έκανε η Αριάδνη Στεφανοπούλου και τραγούδια σε ποίηση του Κ.Καβάφη θα

 ακούσουμε ζωντανά από τους μουσικούς Γιώργο Θεοδωρακόπουλο, πιάνο και φωνή και η Ηλιάνα

 Μαντά, σαξόφωνο και φωνή. 

______


Tο βιβλιοπωλείο Ad libitum, Κανάρη 5, Άλιμος, εδώ: https://www.facebook.com/adlibitum.adlibitum.3



.



 

Παρέμβαση του κ.Αριστείδη Θωμόπουλου

στην εκδήλωση της ΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟ ΚΑΛΑΜΑΚΙ 

που πραγματοποιήθηκε στις 4/12/23 στο Πολιτιστικό Κέντρο Αλίμου. 

  


Καλησπέρα σε όλους,

           Να μου επιτρέψετε να ευχαριστήσω τους δύο σημαντικούς κι εξαίρετους επιστήμονες και ομιλητές σήμερα, για την επιδραστική προσπάθεια που έκαναν να μας μεταλαμπαδεύσουν την εμπεριστατωμένη σοφία τους. Έχω χαρακτηρίσει σε παλαιότερο κείμενό μου την αρχαιολογία ως «δυσπρόσιτη επιστήμη» για εμάς τους απλούς πολίτες. Δεν είμαι βέβαιος εάν θα χρησιμοποιούσα και πάλι τον όρο. Διότι όταν η επιστήμη αποδίδεται, και γιατί να αποφύγω ή φοβηθώ το ρήμα, «εκλαϊκεύεται» με τέτοια αναλυτικότητα, σαφήνεια και ακρίβεια, λόγω της κατακτημένης γνώσης των ομιλητών, αποδεικνύεται ότι μπορεί να είναι και «ευπρόσιτη» για εμάς, έστω στα βασικά.

          Επιτρέψτε μου να σας μεταφέρω τα συναισθήματα που με κατέκλυσαν πριν 5 χρόνια, όταν επισκεπτόμουν καθημερινά πολλές ώρες, για 6-7 μήνες τη Βιβλιοθήκη της Αρχαιολογικής Εταιρείας, προκειμένου να ερευνήσω κι αντλήσω τα θέματα για το βιβλίο «ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΑΛΙΜΟΥ», δηλαδή τις αναφορές που γίνονται για τον τόπο μας στην αρχαία και τη νεότερη γραμματεία.

          Όταν εντόπισα το Δημοτικό ψήφισμα των Αλιμουσίων, και τη μελέτη στην αγγλική του J.J.Ε. Hondius, στο τόμο για το 1919-1921 της Βρεττανικής Αρχ/κής Σχολής, τα συναισθήματα ήταν ανάμικτα. Χαρά διότι για πρώτη φορά αντίκρυζα το κείμενο της μελέτης, το οποίο μετά την καταγραφή του, θα μπορούσε να γίνει κτήμα και των συμπολιτών μας, αλλά και αγωνία, λόγω των δύσκολων για μένα αρχαιολογικών όρων. Ισχυρά συναισθήματα νιώσαμε η Κα Σίτσα Καραμπάτη κι εγώ, όταν το Μάϊο 2023, μας οδήγησαν, σε αίθουσα του Επιγραφικού Μουσείου όπου φυλάσσεται, και αντικρύσαμε το εύρημα. Αυτούσιο τον ογκώδη μονόλιθο, με το ψήφισμα και το διάκοσμο, που είναι χαραγμένο και σμιλεμένο με το χέρι του καλλιτέχνη της εποχής εκείνης. Μας άσκησε μια ελκτική γοητεία μέσα στη λιτότητά του. Άραγε, είμαστε (πέραν των αρχαιολόγων) οι μόνοι Αλιμιώτες που το έχουμε αντικρύσει ; Δεν γνωρίζω.

          Όταν όμως τελείωσα την πρώτη ανάγνωση από τη μελέτη του κ. Γ. Σταϊνχάουερ, στην Αρχαιολογική Εφημερίδα του 2007, για το Ψήφισμα από το Θέατρο Ευωνύμου, αισθάνθηκα μία πληρότητα και ικανοποίηση, αλλά και επί πλέον σαν μια τεκτονική δόνηση. Ότι από ένα «θραύσμα στήλης πεντελικού μαρμάρου», από το οποίο σώζονται μόνο μία λέξη πλήρης («αρχής»), αρκετές συλλαβές, κι ελλείπουν πολλές λέξεις, ρήματα, προτάσεις, είναι δυνατό ένας επιστήμονας με βαθιά γνώση των παράλληλων διατυπώσεων, και πολύχρονη πείρα, να συμπληρώσει τις ελλείψεις, να αποκρυπτογραφήσει το φθαρμένο ή ελλείπον κείμενο, και να προσδώσει σε αυτό, μία νέα ζωή στη συγχρονία. Κείμενο από το οποίο αναβλύζουν νοήματα, αναδεικνύονται τρόποι λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος, έστω και αν είχε αρχίσει η παρακμή του, συλλογικές επιλογές των πολιτών, αφού ήταν ψήφισμα του «δήμου»/«λαού», και όχι διάταγμα ενός άρχοντα. Πριν αρχίσω την καταγραφή αποσπασμάτων της μελέτης, προς χάρη των Αλιμιωτών, ήρθε στη σκέψη μου ο παραλληλισμός. Αυτό που έλεγαν σε διηγήσεις τους οι μανάδες μας, στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια, για το μεγάλωμα των παιδιών τους: «Ανάστησα τα παιδιά μου». Όπως εκείνες, με το τίποτα μας «ανάστησαν», έτσι αναστήθηκε στο διηνεκές και το ψήφισμα των Ευωνυμέων, από τον κ. Σταϊνχάουερ  προς τον οποίο οφείλουμε πολλές χάριτες. Το «ανάτυπο» της μελέτης του που είχε την ευγένεια να μας παραχωρήσει, και σας μοιράστηκε θα σας βοηθήσει για περαιτέρω κατανόηση.

          Ευχαριστίες οφείλουμε και στην Κα Κωνσταντίνα Καζά-Παπαγεωργίου, που ήταν εποπτεύουσα και υπεύθυνη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, για τον Άλιμο και τις γύρω περιοχές, επί 25–30 χρόνια. Δεν εκτέλεσε την ευθύνη αυτή δημοσιοϋπαλληλικά, λόγω τυπικής κατανομής υπηρεσιακών αρμοδιοτήτων. Ήταν και «ερευνήτρια-φύλακας άγγελος» των ευρημάτων με την ουσιαστική έννοια. Αλλά και η επιστήμονας που με τις μελέτες αυτών που ανασκάφηκαν στη γη του Αλίμου και της περιοχής, πλάτυνε δρόμους για την κατανόηση της κοινωνικής, οικονομικής και εργασιακής ζωής, των ασχολιών,  των ανθρώπων εκείνων. Και τα ανέδειξε και αξιοποίησε επιστημονικά.

          Η συμβολή της στο πρώτο μέρος του βιβλίου «Αλιμος, όψεις της Ιστορίας της Πόλης και του Δήμου» (2006), αποτέλεσε και θα αποτελεί για πολλά χρόνια, το ριζιμιό λιθάρι για τον Αλιμούντα και το Ευώνυμον. Δεν θα αναφερθώ στις άλλες εργασίες της. Θα σας μεταφέρω μόνο την αποσβολωτική αίσθηση που με κατέλαβε όταν διάβασα τις μελέτες της για το «οικιστικό συγκρότημα» στο Κοντοπήγαδο (στο Ο.Τ., ΑΤΛΑΝΤΙΚ- ΟΑΕΔ) και, 300 μέτρα νοτιότερα, την «εργαστηριακή εγκατάσταση» στο Σταθμό του Μετρό «Άλιμος». Για τα αρχαιολογικά ευρήματα αυτά και τα συμπεράσματα, έχει δημοσιεύσει τέσσερες πολυσέλιδες μελέτες στους τόμους της Αρχαιολογικής Εφημερίδας το 2011, 2012, 2014, 2017 (την πρώτη μόνη της ενώ τις άλλες τρεις με τη συνεργασία της Κας Ελίνας Καρδαμάκη), και πρόσφατα άλλες δημοσιεύσεις στα Αρχαιολογικά Ανάλεκτα εξ Αθηνών, σε τόμο του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, σε συνέδρια κλπ. Αναμένονται και άλλες δημοσιεύσεις. Οι τέσσερες  μελέτες των οποίων οι σελίδες, αθροίζονται σε περισσότερες από 310 (και με τις πρόσφατες δημοσιεύσεις, τις 500), μεγάλου σχήματος, είναι σημαντικές και από το 2019 έχω προτείνει δημόσια την έκδοσή τους από το Δήμο σε βιβλίο, που θα μοιραστεί στους μαθητές και τους πολίτες, έστω και αν αυτές, απευθυνόμενες βασικά σε αρχαιολόγους, έχουν τους αναγκαίους επιστημονικούς όρους και «τεχνικά» χαρακτηριστικά.

Αφήνω το οικιστικό συγκρότημα (τρόπο οργάνωσής του, χρήσεις αιθουσών φαγητού, λατρείας, εξασφάλιση ύδρευσης κλπ.), και περιορίζομαι στην εργαστηριακή εγκατάσταση. Συμπεραίνεται από τα ευρήματα:

ότι αυτή μάλλον λειτουργούσε με αντικείμενο το πρώτο στάδιο κατεργασίας του λιναριού, απ’ το οποίο παραγόταν η κατ’ εξοχήν φυτική ίνα της αρχαιότητας, για την ένδυση, την οικοσκευή, αλλά και τη ναυπηγική (πανιά, παλαμάρια, καλαφάτισμα των πλοίων),

ότι οι υπάρχοντες αγωγοί και τα διαδοχικά ορύγματα, όλα σκαλισμένα πάνω στο φυσικό βράχο, είναι έτσι κατασκευασμένοι ώστε να γίνεται επαναχρησιμοποίηση ή ανακύκλωση νερού, το οποίο στην Αττική, πάντοτε ήταν λιγοστό. Στα μυκηναϊκά χρόνια «εφάρμοζαν» την ανακύκλωση, στην  κλασσική περίοδο είχαν εφεύρει και τη λέξη, το ρήμα «ανακυκλέω» ή «ανακυκλόω»,

ότι η μεγάλη έκτασή της υποδηλώνει πως το μέγεθός της υπερβαίνει το πλαίσιο της βιοτεχνικής ενασχόλησης και παραγωγής, που σημαίνει ότι εξαρτιόταν από κέντρο εξουσίας μεγάλης ισχύος, δηλαδή των Αθηνών, και όχι από ένα κέντρο τοπικής εμβέλειας.

Τα πιο πάνω συνεπάγονται για μένα ότι υπήρχε σε αυτή «προϊστάμενος»/ «αφεντικό» που έθετε τους όρους λειτουργίας, εργασίας, εμπορίου κλπ. δηλαδή τους όρους εκμετάλλευσης των στοιχειωδών τεχνικών μέσων παραγωγής της εγκατάστασης και του «εργατικού δυναμικού», θα λέγαμε σήμερα. Αποκαλύπτονται δηλ. από τα ευρήματα οι βιοτικές σχέσεις των ανθρώπων, οι υλικοί όροι διαβίωσης τους.

Και άλλα, που η γλώσσα η δική μου, με την ελλιπή πνευματική σκευή που έχω, δεν μπορεί να τα εκφράσει, και έτσι, άν το αποπειραθώ, θα τα εκπτωχεύσει. Αφού η όποια προσπάθεια, αντί να αρθεί στο ύψος των ανακαλύψεων, ερμηνειών και των συμπερασμάτων, από δική της αδυναμία, θα τα προσαρμόσει στα μέτρα της.

          Με τα πιο πάνω, ατελέστατα και συνοπτικά διατυπωμένα, αποδεικνύεται πλήρως, ότι η παρουσία της Κας Καζά-Παπαγεωργίου, αποτέλεσε, «τύχη αγαθή» και «τομή» για την περιοχή των Νοτίων Προαστίων. Και πρέπει να την τιμάμε, Δήμος και πολίτες, και να της εκφράζουμε, τις ευχαριστίες μας, με τους πρέποντες τρόπους. Και ένας από αυτούς είναι η ενεργοποίηση από το Δήμο μας, του Κανονισμού Τιμητικών Διακρίσεων, με ειδική απόφαση του Δ.Σ. Βιώσαμε στον καιρό της και μας έδωσε, από τα έργα και τις ημέρες της, ισχυρά δείγματα αφοσίωσης στο καθήκον και αφιέρωσης στους πολίτες.

          . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Η κοινωνία της Χώρας ΚΑΙ της Πόλης μας, όπως γίνεται δεκτό από φιλελεύθερους, μαρξιστές και άλλους διανοητές, δεν είναι μια αδιαφοροποίητη συνάθροιση ατόμων,  α λ λ ά  αποτελείται από κοινωνικές τάξεις, ομάδες, κατηγορίες κλπ., με διαφορετικά συμφέροντα και προτάγματα, διαφορετικές αξίες, ιδεολογίες και κοινωνικές αναπαραστάσεις, στην οποία λειτουργούν τοπικά πλέγματα εξουσίας, τοπικά συμφέροντα κλπ. Εμείς οι πολίτες είμαστε υποχρεωμένοι να δρούμε σε αυτό το πλαίσιο. Και με τα λόγια του Κορνήλιου Καστοριάδη: «εμείς πρέπει να κάνουμε αυτό που  οφείλουμε,  και θα συμβεί αυτό που μπορεί να συμβεί». Πάντοτε οι άνθρωποι πορευόμαστε μεταξύ αυτού που επιθυμούμε και επιδιώκουμε, και αυτού που κατορθώνουμε και υπάρχει.

Όμως έχουμε ένα κοινό σημείο. Ότι κατοικούμε όλοι μαζί, ως κοινωνία, στον τόπο αυτό. Και οφείλουμε να δημιουργούμε προϋποθέσεις ανάπτυξης της συνείδησης εντοπιότητας, δηλαδή αυτό που αποκαλείται το «συνανήκειν». Οι περισσότεροι από εμάς τους ηλικιωμένους, είμαστε μέτοικοι στον Αλιμο. Τις τελευταίες δεκαετίες όμως η Πόλη μας αναπτύσσεται, ο πληθυσμός της αυξάνεται και σχηματίζεται κοινωνικά. Οι νεότερες ηλικίες, έχουν γεννηθεί και ζήσει στα χώματα αυτά. Δεν γνωρίζουν άλλους καταγωγικούς τόπους. Έχουν ή πρέπει να αποκτήσουν, Αλιμιώτικη βιωματική εμπειρία, και Αλιμιώτικες μνήμες που σωρεύονται με πολλούς τρόπους, με σκοπό την απόκτηση μέσω της γνώσης και του προσωπικού βιώματος δημιουργικής συνείδησης εντοπιότητας σε βάθος χρόνου, κι όχι νοσηρού ή στείρου τοπικισμού, όπου κυριαρχεί το επιφανειακό και το πομπώδες. Συνείδηση εντοπιότητας ως μιας πολυσύνθετης μορφής ορθολογισμού για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της κοινωνίας της Πόλης μας, και όχι ως μεγαληγορία ή επική αφήγηση καφενείου. Ορθολογισμού, που έχει ως συνέπεια την εξομάλυνση ή έστω την πολιτική άμβλυνση (δεν λέω εξαφάνιση) των αντιθέσεων, για τη λήψη των αναγκαίων αποφάσεων. Χωρίς και πάλι να υπάρχουν βεβαιότητες. Ο έγκριτος πολιτικός διανοητής Θανάσης Γιαλκέτσης, μαθητής του Δημοτικού Σχολείου και του Γυμνασίου Άνω Καλαμακίου τη δεκαετία του 1960, σε εκτεταμένη μελέτη του με τίτλο «Οι ρίζες της μισαλλο-δοξίας και οι λόγοι της ανεκτικότητας», ως Εισαγωγή στο βιβλίο του Βολταίρου «Πραγματεία περί ανεκτικότητας», γράφει: «Το φως του ορθού λόγου δεν είναι ένας σταθερός φάρος ή ένας ήλιος που μας δείχνει την ορθή διαδρομή ... Είναι μάλλον μια αδύναμη σπίθα μέσα στα σκοτάδια. . . μια εύθραυστη κι ευάλωτη κατάσταση. ... .Ακριβώς επειδή είμαστε αδαείς και η γνώση μας θα είναι πάντοτε ατελής ή ακόμα κι εσφαλμένη, οφείλουμε να είμαστε ανεκτικοί».

Η Τ. Α., σύμφωνα με τους ισχύοντες Κώδικες (δεν θα παραθέσω νόμους ή άρθρα, όπως στα γραπτά κείμενα) έχει αρμοδιότητα, άρα και υποχρέωση, για την προστασία και ανάδειξη του τοπικού πολιτισμού, την προβολή των αρχαιοτήτων, των τοπικών πολιτιστικών αγαθών με την εφαρμογή κατάλληλων πολιτικών, την εκπόνηση  π ρ ο γ ρ α μ μ ά τ ω ν  και άλλων δράσεων. Η ταυτοτική συνείδηση εντοπιότητας αποκτιέται κυρίως στα σχολεία Α’ βάθμιας και Β’ βάθμιας εκπαίδευσης,  αλλά και από τις κοινωνικοπολιτικές σχέσεις.

Αναρωτιέμαι: Πόσες φορές, μετά από πρόγραμμα του Δήμου με την έγκριση του Υπουργείου αν απαιτείται, ένας δάσκαλος ή καθηγητής έχει μιλήσει στους μαθητές του, για την εργαστηριακή εγκατάσταση στο Σταθμό του Μέτρο; Όχι μόνο, ως απομεινάρι ενός ένδοξου παρελθόντος, αλλά για να καταλάβουν ότι οι τρόποι παραγωγής και οι βιοτικές σχέσεις που είχαν οι άνθρωποι στην αρχαιότητα, είναι, με τη μετεξέλιξή τους βέβαια, σχεδόν παρόμοιες (δεν λέω ίδιες) με αυτές του παρόντος. Όπως δούλευαν εκείνοι για να ζήσουν, έτσι δουλεύουν και οι γονείς των μαθητών για να τους μεγαλώσουν.Τα αρχαιολογικά ευρήματα και η επιστημονική ερμηνεία τους, βοηθούν (ή πρέπει να βοηθούν) στην κατανόηση και των επίδικων του παρόντος και του μέλλοντος.

Πόσες φορές έχει ειπωθεί στους μαθητές ή στους πολίτες, ότι μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, ο κλύδωνας, ο δυτικός άνεμος (ζέφυρος), έφερε τα συντρίμια των ναυαγισμένων περσικών πλοίων στον Άγιο Κοσμά που τότε ονομαζόταν Κωλιάς άκρα; Και ότι το Σεπτέμβριο 2017, το μικρό πετρελαιοφόρο ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ, έμφορτο, βυθίστηκε έξω από τη Σαλαμίνα. Μετά δύο ημέρες, στην ακτή του Αγίου Κοσμά, εμφανίστηκαν οι πρώτες κηλίδες ρύπανσης, ενώ στο Φάληρο (ΣΕΦ), παρόλο που βρίσκεται πιο κοντά στη Σαλαμίνα, μετά άλλες τρεις. Διότι τα θαλάσσια ρεύματα και οι άνεμοι, μετά 2.500 χρόνια, εξακολουθούν να είναι ίδιοι. Εάν λεχθούν στους πολίτες συνδυαστικά, αυτά συμπλέκονται στο μνημονικό τους ακατάλυτα.  Διότι τα ιστορικά γεγονότα δεν πρέπει να καταλήγουν ως άσκηση μνήμης στα βιβλία ιστορίας ή ως διέξοδος στην αμηχανία των ρητόρων, αλλά πρέπει οι πολίτες να αποκτούν, κατά το δυνατόν, βιωματική σχέση με αυτά.

Πόσες φορές έχει ειπωθεί, με πρόγραμμα, στους μαθητές ή τους πολίτες, σε άλλες εκδηλώσεις ή με κάποιες αφορμές, ότι στο Λόφο Κοινωνικής Δικαιοσύνης ή παλαιότερα Αγίας Άννας, ήταν το Θεσμοφόριο Αλίμου. Και ότι οι Γερμανοί κατακτητές, όπως έκαναν και στο Πανί, τον Άγιο Κοσμά και τους τάφους της Παραλιακής, κατέστρεψαν όλα τα αρχαία μνημεία, για να τοποθετήσουν αντιαεροπορικά, λόγω αεροδρομίου και θάλασσας, για άμυνα της Κατοχής τους, από ενδεχόμενες επιθέσεις των συμμάχων. Χωρίς, όπως προκύπτει από τα βιβλία της Κοινότητας Καλαμακίου, μια απόφαση παράκλησης για τη σωτηρία τους (δεν ζητώ διαμαρτυρία σε περίοδο Κατοχής)   από τη  δ ι ο ρ ι σ μ έ ν η  από τη Δικτατορία Μεταξά και τους Ναζιστές κατακτητές, Διοικούσα Επιτροπή της Κοινότητας, με πρόεδρο τον Ιωάννη Γερουλάνο, ο οποίος συνεργαζόταν πολύ στενά και με υπερβάλλοντα ζήλο μαζί τους. Τον οποίο επιβράβευσαν, μετά την κατάργηση της Κοινότητας και τη συγχώνευσή της με αυτή του Παλαιού Φαλήρου, για την ίδρυση του Δήμου Παλ. Φαλήρου (1942), και τον διόρισαν αντιπρόεδρο αυτού.

Πόσες φορές έχει ειπωθεί, ότι ο Μαρ. Γερουλάνος αγόρασε το 1918, 5.553 στρέμματα [από την Πικροδάφνη μέχρι την Αργυρούπολη και από τη Βουλιαγμένης μέχρι τον Άλιμο και το τέως Αεροδρόμιο] αγροτικής έκτασης με σκοπό την επιστημονική καλλιέργεια. Αντί γι’ αυτή από το 1925, μέσω των Υπουργείων, άρχισε τις εντάξεις στο σχέδιο και την εκμετάλλευση/πώληση οικοπέδων, κάνοντας εμπόριο, μέχρι τα μέσα 1960. Ήτοι κράτησαν, τη μεγάλη έκταση στην κυριότητά τους 40-45 χρόνια, και τα απομένοντα 102 στρέμματα τα πούλησαν στη ΜΑΚΡΟ το 1992. Είχαν ήδη εγκαταλείψει τους Τράχωνες, προ πολλού. Ποτέ δεν τους ένιωσαν σαν «τόπο» τους. Δεν έχει απομείνει ούτε ένας από αυτούς στον Άλιμο. Τους ταιριάζει ο στίχος του Κώστα Βάρναλη: «Περα-στικοί,  χωρίς καμιά στο χώμα ετούτο ρίζα».  Αφού  αυτή  είναι  η   α λ ή θ ε ι α, γ ι α τ ί ορισμένοι εξακολουθούν και ονομάζουν την περιοχή «κτήμα Γερου-λάνου», και όχι «Κτήμα Τράχωνες», όνομα που έχει ο τόπος για σχεδόν 300 χρόνια,λόγω των τραχειών χωμάτων, που θέλουν ανθρώπινο μόχθο και κόπο για την καλλιέργειά τους; Σημειωτέον ότι το τοπωνύμιο σώζεται  μ ό ν ο  στο Δήμο μας, που πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες αλλαγής αντίληψης για τη διατήρηση και εμπέδωσή του. Επί δημαρχίας Β. Ξένου-Γαβριέλη, ο δρόμος που περνά μπροστά από το ΚΤΕΟ, ονομάστηκε από το Δ.Σ., οδός Τραχώνων, με σκοπό να διατηρηθεί το τοπωνύμιο. Μετά τη Μεταπολίτευση το τότε Δ.Σ. Αλίμου, μετονόμασε τη Β. Σοφίας σε Καλαμακίου, με το σκεπτικό να λέγεται και να ακούγεται η λέξη «Καλαμάκι», ώστε να διατηρηθεί στη μνήμη.

Σταματώ τα παραδείγματα. Με τέτοιες αναφορές και ιστορικές συνδέσεις, όταν αυτές γίνονται βιωματικές, αποκτιέται συνείδηση/ταυτότητα εντοπιότητας, και όχι με συναισθηματικές και γενικόλογες αναφορές για το αρχαίο κλέος.

Γνωρίζω καλά ότι με πρόγραμμα, γίνονται πολλές πολιτιστικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες από το Δήμο μας, το ΘΟΠΑΑ και συλλογικότητες (όπως η αποψινή ή από το Νότιο Σήμα, κ.ά), ότι γίνονται ξεναγήσεις (έχω συμμετάσχει κι εγώ) και έχει εκδοθεί από το Δήμο, το βιβλίο «Αρχαιολογικοί περίπατοι στον Άλιμο» της Κας Καζά, που σας διανεμήθηκε απόψε, αλλά και το «Γνωρίζω τον τόπο μου μέσα από περιβαλλοντικά μονοπάτια» των Κατ. Δήμου, Αχιλ. Μανδρίκα και Ιω. Μικρογιαννάκη, και άλλες εκδόσεις. Κι εκτιμώ, όλες τις ενέργειες αυτές. Έχουμε όμως αρκετό δρόμο για τη βελτίωση της προσπάθειας απόκτησης ταυτότητας εντοπιότητας. Άς τον περπατήσουμε συντεταγμένα (αυτό σημαίνει: μπροστά ο Δήμος), με τον αποτελεσματικότερο, συλλογικότερο και καλύτερο τρόπο, και με επίγνωση. Τέλος:

 Οι προσπάθειες της «Στάσης» για λήψη εκμαγείων από το Επιγραφικό Μουσείο, δεν απέδωσαν λόγω γραφειοκρατίας, διότι, ως ένωση προσώπων, δεν ανήκει στο δημόσιο τομέα. Προτείνω να  ζητήσει ο Δήμος επίσημα από το Επιγραφικό Αρχαιολογικό Μουσείο, τρία τουλάχιστον εκμαγεία, από κάθε ψήφισμα, ώστε αυτά να τοποθετηθούν σαν δίδυμα στην είσοδο του Δημαρχείου, τη θεατρική σκηνή Κάρολος Κουν, και στο Πολιτιστικό, με ανάρτηση επεξηγητικών πινακίδων, ώστε να είναι διαθέσιμα και να τα εγκολπώνονται  ό λ ο ι  οι Αλιμιώτες.          

Σας ευχαριστώ για την υπομονή σας.






 

.