Απολογιστκά για την εκδήλωσή μας της 7/11/26 για το πορνείο των Βούρλων
![]() |
| Βαγγελιώ Βογιατζή |
![]() |
| Βαγγελιώ Βογιατζή και Ναταλία Σερέτη στον συντονισμό της συζήτησης |
![]() |
| Βαγγελιώ Βογιατζή |
![]() |
| Βαγγελιώ Βογιατζή και Ναταλία Σερέτη στον συντονισμό της συζήτησης |
Με την ευκαιρία της 53ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και με αφορμή το βιβλίο του Δημήτρη Σερεμέτη
(εκδ. Πόλις 2024), η "Στάση στο Καλαμάκι" διοργανώνει μια εκδήλωση
το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026 στις 6.30 μ.μ. στο χώρο του Β΄ ΚΑΠΗ Αλίμου, Ελ.Βενιζέλου 17
και σας προσκαλεί να συζητήσουμε για τον αντιδικτατορικό αγώνα τού χθες και την αντιφασιστική δράση τού σήμερα.
Με τον συγγραφέα θα συνομιλήσουν οι:
Αντώνης Αντωνίου, ιστορικός, διδάσκων ΕΑΠ και
Δημήτρις Γαρρής, υποψήφιος διδάκτορας ιστορίας ΕΚΠΑ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ
Ο Δημήτρης Σερεμέτης γεννήθηκε το 1953 στην Κόρινθο. Σπούδασε στην Αθήνα και στο Παρίσι και δίδαξε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου από την ίδρυσή του και επί 35 χρόνια, μέχρι το 2020 οπότε και αφυπηρέτησε. Παράλληλα, εργάστηκε σε διάφορες στελεχικές θέσεις του Δημοσίου: ως σύμβουλος υπουργών, στην περιφερειακή διοίκηση του συστήματος υγείας και στο Δημοσιονομικό Συμβούλιο. Το δημοσιευμένο έργο του, που αφορά ζητήματα της ελληνικής οικονομίας, περιλαμβάνει και τα βιβλία: Χρηματικές σχέσεις της Ελλάδας με τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες: Επιπτώσεις της ένταξης, 1981-1985 (Ίδρυμα Μεσογειακών Μελετών) και Οι μνημονιακές μεταρρυθμίσεις: Διαρθρωτικές αλλαγές, 2010-2018 (Gutenberg).
Ο Αντώνης Αντωνίου είναι φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Έλαβε το διδακτορικό του στην Ιστορία από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας το 2016, όπου δίδαξε στη συνέχεια. Έχει εργαστεί σε μια σειρά ερευνητικά προγράμματα και, από το 2018 έως το 2025, διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Προφορικής Ιστορίας (ΕΠΙ). Από το 2021, διδάσκει Προφορική Ιστορία στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών «Δημόσια Ιστορία» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.
Ο Δημήτρις Γαρρής γεννήθηκε το 1994 στηΧίο. Προπτυχιακά σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ. Στο ίδιο πανεπιστήμιο, ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές με κατεύθυνση: Νεότερη και Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία. Αυτόν τον καιρό εκπονεί τη διδακτορική του διατριβή με θέμα την ιστοριογραφία και τη μνήμη του αντιδικτατορικού αγώνα κατά τη διάρκεια των δεκαετιών που ακολούθησαν την πτώση της χούντας και επιβλέποντα καθηγητή τον Βαγγέλη Καραμανωλάκη. Για την εκπόνηση της διδακτορικής του διατριβής έχει λάβει υποτροφία από το ΕΛΙΔΕΚ στο πλαίσιο της 3ης προκήρυξης ΕΛΙΔΕΚ για υποψήφιους/ες διδάκτορες. Έχει δημοσιεύσει άρθρα και βιβλιοκρισίες σε συλλογικούς τόμους και επιστημονικά περιοδικά. Εργάζεται στον διαδικτυακό κόμβο του Ιστορικού Αρχείου του ΕΚΠΑ για τον Αντιδικτατορικό Αγώνα 1967-1974 (https://antidiktatorikos.uoa.gr/). Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα συμπεριλαμβάνονται: η σύγχρονη ελληνική ιστορία (20ός αι.), ζητήματα πολιτισμικής μνήμης, η ιστορία της ιστοριογραφίας, η ιστορία της δικτατορίας 1967-1974 και του αντιδικτατορικού αγώνα. Το πρώτο του βιβλίο με τίτλο: Ο τελευταίος ήρωας – Η συγκρότηση της μνήμης του Αλέκου Παναγούλη (1968-1981) κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2026 από τις εκδόσεις Θεμέλιο.
.
Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026 - Εκδήλωση με θέμα:
Η Στάση στο Καλαμάκι σας προσκαλεί
ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΟΡΝΕΙΟ ΒΟΥΡΛΩΝ
Εγκλεισμός και σεξεργασία στη Δραπετσώνα του περιθωρίουΈρευνα και παρουσίαση: Βαγγελιώ Βογιατζή
Ενα μικρό απόσπασμα από την έρευνα της ομιλήτριας:
Το πορνείο των Βούρλων υπήρξε αφετηρία κατοίκησης της Δραπετσώνας και αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της περιθωριοποίησής της. Λειτούργησε από τον Ιανουάριο του 1876 και για 60 χρόνια, με πρωτοβουλία του Δήμου Πειραιά, την υποστήριξη της κυβέρνησης Βούλγαρη και τον απόλυτο έλεγχο της αστυνομίας. Χτίστηκε από τον Νικόλαο Μπόμπολα και κληροδοτήθηκε στον εγγονό του Νικόλαο Πιπινέλη, υπουργό της χούντας. Γυναίκες από 14 ετών δούλευαν στο πορνείο σε συνθήκες απόλυτου εγκλεισμού, διαμένοντας σε μικρά, υγρά κελιά, τα ίδια που «φιλοξένησαν» αργότερα και τους πολιτικούς κρατούμενους του εμφυλίου. Από τα ίδια κελιά δραπέτευσαν σκάβοντας λαγούμι οι 27 κομμουνιστές το 1955. Δίπλα στο πορνείο βρήκαν καταφύγιο οι χιλιάδες πρόσφυγες του 1922, μένοντας σε αυτοσχέδιες παράγκες χωρίς φως, νερό και αποχέτευση. Οι ίδιοι που εξεγέρθηκαν το 1960 στη «Μάχη της Παράγκας» για να σώσουν τα παραπήγματά τους. Σήμερα δεν έχει απομείνει κάτι από τα Βούρλα, αλλά έχει καταγραφεί στη μνήμη μας ο πόνος των φτωχών, αδύναμων και αδικημένων κατοίκων της.
Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026 η ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ
ΚΑΛΑΜΑΚΙ διοργανώνει την δεύτερη ιστορική της διαδρομή. Θα επισκεφτούμε το μαρτυρικό Δίστομο. Ο τόπος αυτός και οι άνθρωποί του γνώρισαν
το
πρωί της 10ης Ιουνίου 1944 μία από τις αγριότερες και φρικιαστικότερες σφαγές
της γερμανικής κατοχής. Οι Ναζί του Χίτλερ σκότωσαν με τον πλέον βάναυσο τρόπο διακόσιους είκοσι οκτώ
ανθρώπους αδιακρίτως, ανάμεσα τους ανήμπορους, γέρους, έγκυες γυναίκες και μωρά.
Θα επισκεφτούμε Μουσείο
Θυμάτων Ναζισμού όπου και θα παρακολουθήσαμε ένα συγκλονιστικό ιστορικό ντοκιμαντέρ
για τη Σφαγή της 10ης Ιουνίου 1944. Μαζί μας θα είναι η Αμαλία Παπαϊωάννου, ιστορικός-αρχαιολόγος, υπεύθυνη
του μουσείου και δημιουργός του ντοκιμαντέρ και ο ιστορικός Στάθης
Κουτρουβίδης.
Στην συνέχεια θα κάνουμε μαζί με την κ. Α.Παπαϊωάννου έναν ιστορικό περίπατο μέσα στο χωριό και θα τελειώσουμε με φαγητό στην Αντίκυρα.
Η αναχώρησή μας θα γίνει στις 08.00 το πρωί από τον σταθμό του μετρό Αλίμου με πούλμαν και η επιστροφή θα ξεκινήσει στις 5.30 περίπου το απόγευμα.
Κόστος συμμετοχής 20 €
Δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα 6948 539673 Σίτσα Καραμπάτη και 6973 213243 Τάκης Μαστρογιαννόπουλος.
Γιάννη Ρίτσου, «Επίγραμμα για το Δίστομο»
.
"Η έκθεση έχει ως αφετηρία την ιστορική φωτογραφία που τράβηξε το 1906 στη Δεξαμενή ο φίλος του, συγγραφέας Παύλος Νιρβάνας, παραδίδοντας στους μεταγενέστερους τη μορφή του. Με αφορμή αυτή τη φωτογραφία, ο Μποκόρος δημιούργησε μια σειρά 23 προσωπογραφιών του Παπαδιαμάντη. Όλα τα έργα έχουν την ίδια διάσταση και είναι φτιαγμένα με διάφορα αγαπημένα στον ζωγράφο υλικά (λάδια, κόλλες, παλιά πανιά και υφάσματα, χρησιμοποιημένα ξύλα και άλλα). Δημιουργήθηκαν τα δυο τελευταία χρόνια και παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην έκθεση αυτή. Κάθε προσωπογραφία συνοδεύεται από σύντομο κείμενο του ζωγράφου, που κατά κάποιον τρόπο αφηγείται την ιστορία του έργου. Στην αρχή της έκθεσης ο επισκέπτης θα δει την αυθεντική φωτογραφία του Παύλου Νιρβάνα, ενώ στο τέλος της έχει τοποθετηθεί το προγενέστερο έργο Συντροφιά με τον κυρ Αλέξανδρο (2011), στο οποίο συναντιούνται νοητά για πρώτη φορά ο συγγραφέας με τον ζωγράφο.
Σχετικά με την έκθεση, ο Χρήστος Μποκόρος σημειώνει: «Πώς εικονίζεται η βιωματική σχέση, από την παιδική μου ακόμη ηλικία, με τα κείμενα του μεγάλου συγγραφέα; Τι εικόνα μπορούμε να συγκρατήσουμε από τη μνήμη της λογοτεχνίας; Ποιο πρόσωπο του δημιουργού της ανακαλούμε στο ζωντανό μας παρόν; Απέναντι σε τέτοια ερωτήματα προέκυψαν αυτά τα 23+1 απρόοπτα έργα, τα οποία δεν είναι πορτραίτα, με την συνηθισμένη αντίληψη του όρου, αλλά αποτυπώσεις του ίσκιου που άφησε στη ζωή μου η συνάντηση με τα διηγήματα και τον μύθο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη».
Στην κεντρική προθήκη της έκθεσης παρουσιάζεται επιλογή από χειρόγραφα και εκδόσεις έργων του Παπαδιαμάντη από τις Συλλογές της ΕΒΕ και από την πρόσφατη δωρεά του Κωνσταντίνου Παπαχρίστου."
Πηγή: https://www.nlg.gr/news/ekthesi-tou-christou-bokorou-alexandros-papadiamantis-o-iskios-tou/
«Ποιητικό
δημιούργημα, ανώνυμο, χωρίς ιδιοκτήτες, που δημιουργείται και διακινείται από
τον δήμο, από την κοινότητα. Το τραγούδι θα το γράψει ένας, πάνω σε μια στιγμή
ενθουσιασμού, πολεμικού γεγονότος, μεγάλης πίκρας, χαράς. Πάνω εκεί, θα φτιάξει
ένα αφηγηματικό τραγούδι που θα περάσει αυτόματα από την έγκριση του δήμου, της
παρέας, η οποία παρέα έχει το δικαίωμα στη διόρθωση».
Έτσι περιγράφει του ο Παντελής Μπουκάλας
το δημοτικό τραγούδι, στη μελέτη του οποίου έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της
συγγραφικής και ερευνητικής του δραστηριότητας, συστήνοντάς το στις νεότερες
γενιές και αναθερμαίνοντας ευρύτερα το ενδιαφέρον για το είδος.
Στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Στάση
στο Καλαμάκι στις 14 Ιουνίου στο Β´ ΚΑΠΗ Αλίμου, ο Παντελής
Μπουκάλας μάς μίλησε για την ιστορία του δημοτικού τραγουδιού και
τις συνθήκες που το γέννησαν. Αναφέρθηκε στη λειτουργία, την εξέλιξη και τη
θεματολογία του, γεφυρώνοντας ποικίλες ιστορικές περιόδους και γεωγραφικές
περιοχές, από την Κρήτη μέχρι την Κύπρο και από τις Κυκλάδες μέχρι την Ήπειρο.
Στάθηκε ιδιαίτερα στα δημοτικά που
περιγράφουν έρωτες ανάμεσα σε αλλοεθνείς, αλλόγλωσσους και αλλόθρησκους ‒Ελληνίδες
και Έλληνες με μαύρους, Βλάχους, Αρβανίτες, Τούρκους,
Τσιγγάνους, Βούλγαρους, Εβραίους και Φράγκους‒,
την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και στα τραγούδια για τη βία και
το αίμα που ρέει «άφθονο και ακατάσχετο στην επικράτεια του έρωτα» ‒
κυρίως σε βάρος των γυναικών, για «λόγους τιμής». Φώτισε, επίσης, με
συναρπαστικό τρόπο τη σχέση ανάμεσα στο δημοτικό και το αντάρτικο τραγούδι,
φτάνοντας, στο τέλος της ομιλίας του, ώς τη σημερινή εποχή και τη ραπ.
Το πολυπληθές ακροατήριο παρακολούθησε την εκδήλωση με αμείωτο ενδιαφέρον. Εξαιρετικοί ήταν και οι μουσικοί, Βαγγελιώ Βογιατζή, Αλέξανδρος Γκαρτζώνης, Λευτέρης Παπαδάκης και Στάθης Τσώνος, που μας συγκίνησαν και μας κάλεσαν να τραγουδήσουμε μαζί τους.
Ευχαριστούμε θερμά τον Παντελή Μπουκάλα και τους μουσικούς για τη συμμετοχή τους σε αυτήν την εκδήλωσή μας.
Αγαπητές και αγαπητοί