Πάρε τις λέξεις μου-δώσ’ μου το χέρι σου ....
Σάββατο 16 Μαΐου 2026
Σας προσκαλούμε στη βραδιά που διοργανώνουμε
το Σάββατο 16 Μαΐου 2026 και ώρα 8 μ.μ. στον πολυχώρο μας, Παλαμηδίου 12-16, στον Άλιμο
με τίτλο:
«Πάρε τις λέξεις μου-δώσ’ μου το χέρι σου...»
Διαδρομές, αντανακλάσεις, συναντήσεις και αφηγηματικές προσεγγίσεις
των λαϊκών παραμυθιών
Η Μαίρη Σίδερη και ο Δημήτρης Β. Προύσαλης θα μας αφηγηθούν λαϊκά παραμύθια. Θα τους συνοδεύει με τη μουσική του ο Σπύρος Παζιώτης. Τη σκηνική επιμέλεια του χώρου υπογράφει η Μπέτη Λυρίτη. Στη συνέχεια ο Δημήτρης Β. Προύσαλης, Προφ. Αφηγητής, Υπ. Δρ ΕΚΠΑ, θα μας βάλει στον μαγικό και εν πολλοίς άγνωστο στην εποχή μας κόσμο των λαϊκών παραμυθιών.
Θα ακολουθήσει συζήτηση.
Αντιγράφουμε δύο αποσπάσματα από παλαιότερες συνεντέυξεις του Δημήτρη Β. Προύσαλη:
Τα λαϊκά παραμύθια αποτελούν τη συλλογική ανάσα αλλά ταυτόχρονα και μνήμη του κόσμου, που προσπάθησε να εκφράσει την πνευματική και ψυχοκοινωνική του αντίληψη για το σύνολο των ανθρώπινων σχέσεων, δημιουργώντας προσομοιώσεις καταστάσεων πραγματικών, σε επίπεδο όμως φαντασιακό και μεταφορική λειτουργία. Αν παρατηρήσει κανείς το εύρος των ζητημάτων που θίγουν ή πραγματεύονται τα παραμύθια των λαών, θα διαπιστώσει πως στο μεγαλύτερο μέρος τους αφορούν κυρίως στις σχέσεις μεταξύ ενηλίκων, καλύπτοντας το σύμπαν της ενήλικης αλληλεπίδρασης. Υπήρχαν βέβαια και ιστορίες που βοηθούσαν τους μικρότερους να μεγαλώσουν, όμως ο κύριος όγκος της μυθοπλασίας απευθυνόταν σε όσους βρίσκονταν σε μια πορεία μύησης στη ενήλικη ζωή, σε εκείνους που έπρεπε να βρουν ισορροπίες εντός και εκτός της οικογένειας, στην συμβίωση του κοινοτικού περιβάλλοντος σε φίλια ή εχθρικά πλαίσια και συνθήκες, υπηρετώντας την προσωπική ανάπτυξη και στηρίζοντας την κοινωνική συνοχή. Η παιδικότητα ως έννοια που βρίσκει ιδιαίτερη θέση στην κοινωνία αποτελεί μια νεότερη ανακάλυψη. Το γεγονός πως αποτελούν αντικείμενο προσέγγισης από την λαογραφία, την ανθρωπολογία, την ψυχολογία και ψυχανάλυση την εκπαίδευση, αλλά και πεδίο έμπνευσης για το σύνολο των τεχνών, σηματοδοτεί ένα άλλο ειδικό βάρος σε ένα είδος παρεξηγημένο και ταυτισμένο στη συνείδηση του πλατύ κοινού με την παιδική ηλικία.
https://www.athensvoice.gr/politismos/vivlio/703843/dimitris-proysalis-oi-alitheies-enos-paramytha/
Τα λαϊκά παραμύθια (...) αποτελούν έναν οδηγό πάνω στο χάρτη της ανθρώπινης εμπειρίας και μας θυμίζουν πόσο όμορφο είναι να είσαι άνθρωπος, αλλά και πόσο δύσκολο μα πολύτιμο είναι να κρατάς την ανθρωπιά σου. Το φανταστικό στοιχείο είναι κομμάτι του ανθρώπινου ψυχισμού, ανάγκη του και προβολή του για να μπορέσει να σηκώσει το αδήριτο βάρος μιας καθημερινότητας που μπορεί να λειτουργεί ισοπεδωτικά ή να υπονομεύει διαθέσεις εμφυσώντας πολλαπλές «αναπηρίες». Δίνει δύναμη στους αδύναμους και ρίχνει φως στα σκοτάδια δημιουργώντας δυνατότητες και πιθανές εξελίξεις, δρομολογώντας το αδύνατο και απίθανο στην προοπτική «τα πάντα μπορούν να συμβούν!», γι’ αυτό η μυθιστορηματική λογοτεχνία ασκεί μεγάλη επιρροή και οι περιπετειώδεις ταινίες ευδοκιμούν.
.